Montcarra

1. Montcarra en zijn erfgoed

– Het versterkte huis of kasteel van Montcarra (privé, niet te bezoeken).
Het kasteel werd in 1309 gebouwd door Bertrand Carra. Dankzij een alliantie aan het einde van de XNUMXe eeuw keerde het kasteel terug naar de familie Torchefelon.
Het werd in 1402 verbrand door Thibaud de Rougemont (aartsbisschop en graaf van Vienne), aan wie Jean de Torchefelon weigerde hulde te brengen.
Het kasteel is door de eeuwen heen in handen geweest van verschillende families en in 1871 werd het gekocht door de heer Denier, grootvader van de huidige eigenaar, de heer Thomasset.
Aan het begin van de 19e eeuw brandde het kasteel per ongeluk af en onderging het verschillende transformaties.

– De kerk Saint-François de Sales: deze werd gebouwd na de sloop van een eerste kerk uit 1838 dankzij de bijdrage van alle inwoners.
Deze tweede kerk werd rond 1859 gebouwd, vooral dankzij de markies de Murinais, eigenaar van het kasteel van Montcarra en dankzij de betrokkenheid van de inwoners. Deze kerk in neoromaanse stijl heeft een “Latijns kruis”-plan volgens de plannen van de Isère-architect Berruyer (enkel open op misdagen of op erfgoeddagen en op 8 december).
We merken echter op dat het onderste deel van de klokkentoren een overblijfsel is van het eerste gebouw. Het is versierd met 4 wijzerplaten, met daarop een torenspits van 12 meter hoog en een metalen kruis. De klokkentoren herbergt de klok van Françoise Julie uit 1838 en de klok van Burgarelle uit 1878.
In het schip van de kerk vindt u een prachtige Maagd van de Apocalyps in verguld polychroom hout en de Catafalque genaamd “houten dood”: het is het enige meubelstuk van dit type dat nog op het grondgebied van Noord-Isère staat, wat het waardevol maakt. Ooit vertegenwoordigde hij de overledenen tijdens herdenkingsmissen.

– Geramde aardehuizen: dit gebruik van ruwe aarde voor de bouw van huizen is typisch voor de regio.

– De Lyobard-oven: gerestaureerd tussen 2015 en 2017, een plaats van ontmoeting en gezelligheid, hij wordt regelmatig gebruikt door de dorpsverenigingen voor traditionele evenementen en festivals.

– De 4 wasplaatsen:
Van die van Goulet, stroomafwaarts van de Gôle-vijver, is er vrijwel niets meer van over, behalve de wassteen, opmerkelijk vanwege zijn lengte van meer dan 17 m en de verzonken steunen waarop de dakstijlen rusten.
Het vijverwashuis, een klein lemen gebouw op rijen kiezelstenen, gelegen stroomopwaarts van de Gôle-vijver.
Het washuis van Fuyssieux.
Of het washuis met zijn Bachaux-fontein, langs de departementale weg 143 bij de ingang van Montcarra aan de Saint Savin-kant.



2. Montcarra aan de natuurkant met de gevoelige natuurlijke ruimte, Etang de Gôle*

In Montcarra beslaat de natuur meer dan 97% van het dorp.
De ENS Etang de Gôle is heel oud, hij komt al voor op het perceel uit 1642 en op de Cassini-kaart uit de 2003e eeuw waar de dijk zichtbaar is. Het was een van de eerste locaties die in XNUMX door de Algemene Raad van Isère werd gecertificeerd.
Het is de thuisbasis van een zeer diverse fauna en flora. We merken de aanwezigheid op van zeldzame of bedreigde soorten, waaronder de Europese vijverschildpad en het Mercury agrion-insect.
Om het te ontdekken zijn er 2 ontdekkingswandelroutes van 1,8 km of 3,3 km mogelijk. Neem het ontdekkingsboekje mee dat verkrijgbaar is bij het VVV-kantoor van Balcons du Dauphiné!

*Er worden regelmatig evenementen georganiseerd in de lokale ENS's. Informatie en inschrijving bij het VVV-kantoor van Balcons du Dauphiné.